91 483 10 04

600 888 333

Instrukcja dla instalatorów

O czego zacząć?

Sposób wykonania instalacji ma kluczowe znaczenia dla późniejszego jej działania. Przestrzeganie pewnych zasad podczas budowy umożliwia późniejsze optymalne wykorzystania potencjału odkurzacza.

Montaż instalacji nie jest szczególnie trudny i nie wymaga specjalistycznych narzędzi.

Najlepszym etapem budowy na rozpoczęcia prac jest stan zamknięty, przed wszystkimi innymi instalacjami. Elektrykom czy hydraulikom jest znacznie łatwiej omijać rury SCO i nie skutkuje to praktycznie żadnymi stratami, natomiast zagmatwana instalacja ssąca z wieloma zakrętami i załamaniami znacznie obniża wydajność systemu. Możliwe jest jednak wykonanie systemu nawet po pracach tynkarskich.

Jednostkę centralną najczęściej lokuje się w garażu, piwnicy czy pomieszczeniu gospodarczym. Konieczna jest możliwość poprowadzenia instalacji wylotowej jak najkrótszą drogą (do 3 m). Jeżeli nie ma takiej możliwości, należy zwiększyć średnicę wylotu do 750 mm.

Stosowanie wskazówek z rysunku pozwala na łatwe opróżnianie zbiornika i niezakłócona pracę (odprowadzania ciepła) jednostki centralnej.

 

Rozmieszczenie gniazd ssących

Rozmieszczenie gniazd ssących powinno umożliwiać dotarcie do wszystkich odkurzanych powierzchni (włączając meble, schody, zasłony…) bez konieczności omijania przeszkód, np. przechodzenia z wężem ponad łóżkiem.
Gniazdo przeznaczone do sprzątania samochodu warto ulokować w pobliżu bramy garażowej, tak, żeby móc odkurzać po wyjechaniu samochodem na zewnątrz.

Zazwyczaj stosuje się wąż o długości 9m (dostępne również 7.5m, 10.5m i 12m, jednak spadki podciśnienia na długich wężach są znaczne). Gniazda nie powinny znajdować się za drzwiami, w spocznikach schodów. Idealne są korytarze, dolne części klatek schodowych (schody najwygodniej odkurza się z dołu w górę).

 

Przebieg instalacji

Rurociąg prowadzi się przed wylaniem posadzek, podwiesza do belek stropowych, stropu w piwnicy. Piony najwygodniej zainstalować w kanałach i ścianach o ażurowej konstrukcji. Jeżeli jest taka potrzeba, należy wykonać bruzdy w ścianach

Odgałęzienia wykonuje się przy użyciu łagodnych trójników 90°, trójników 45°, trójników 2 x 45° „Y” i trójników 2 x 90°.
Kolanka podejściowe są elementami niesymetrycznymi (jedno z zakończeń - mocowane do płytki podtynkowej bez kleju - jest krótsze) i służą tylko do instalacji płytek przy jak najlepszym wykorzystaniu przestrzeni. Element ten stanowi również „wąskie gardło” instalacji i nie pozwala przedostać się długim przedmiotom, takim jak ołówek, w głąb rurociągu. 

Przy omijaniu przeszkód również obowiązuje zasada niezakłóconego przepływu. Należy tu stosować łuki 45° i 30°. 

Przy podłączaniu gniazda poniżej rurociągu potrzebne jest zabezpieczenie przed opadaniem brudu. Podłączenie należy wykonać poziomo od głównego ciągu i dopiero skierować rurę w dół do gniazda, lub zastosować syfon. W przeciwnym razie przy używaniu gniazda znajdującego się dalej od jednostki centralnej, nieczystości mogą opadać pod wpływem siły grawitacji.

Wykonanie instalacji

Wszystkie kształtki stosowane w systemach Beam mają profil ułatwiający przepływ powietrza w jednym kierunku – do jednostki centralnej. Należy pamiętać o tym sklejając elementy instalacji.  

Rury należy docinać prostopadle specjalnym nożem, obcinarką taśmową, tarczową bądź piłką. Po ucięciu powinno się wygładzić krawędzie rury. Przed wklejeniem spasować elementy „na sucho”. Rura wchodzi w kształtkę na długość ok. 15mm. Klej nakładać na rurę, aby wnętrze instalacji pozostała gładkie.  

Płytki montażowe nie są wklejane do kolanek podejściowych (mocowane bez kleju), natomiast rura musi być w kolanko wklejona.
Przy wykonywaniu instalacji przed położeniem tynków mocuje się „uszy” płytki kołkami do muru w taki sposób, aby cała płytka schowała się pod tynkiem. Otwór zabezpieczyć przykrywką przykręconą wkrętem. Przy montażu po położeniu tynków, „uszy” trzeba ułamać i licować płytkę z powierzchnią ściany.  

Rozgałęzienia rurociągu wymagają odpowiedniego połączenia przewodów sterujących.

  • tam gdzie instalacja ukryta jest pod tynkiem lub posadzką nie łączy się przewodów przy trójnikach, a prowadzi wiązkę do najbliższego gniazda, z niego do następnego i tak przez wszystkie punkty ssące do jednostki centralnej. Przewody w gniazdach łączyć należy równolegle.
  • na odsłoniętych odcinkach instalacji można ewentualnie połączyć przewody odgałęzione za pomocą tulei zaciskowych, odpowiednio zabezpieczając je przed działaniem powietrza i wody.
    Przewody zawsze trzeba umocować do rurociągu opaskami w celu zabezpieczenia przed zerwaniem.
  • w przypadku instalacji o małej ilości gniazd można poprowadzić przewody bezpośrednio z każdego gniazda do jednostki centralnej.

Zalecamy doprowadzanie nie więcej niż trzech par przewodów (6 żył) do każdego gniazda.